Wojciech Mickunas

A8c2adc6744365c47e332a56da463c19-wojciech_mickunas

Wojciech Seweryn Mickunas, rocznik 1947, urodzony 16 marca, czyli zodiakalna ryba. Syn znanego w okresie międzywojennym jeźdźca, zawodowego oficera artylerii konnej, instruktora Centrum Wyszkolenia Kawalerii w Grudziądzu, szkoleniowca i teoretyka jeździectwa powojennego – Jana Mickunasa. Imiona otrzymał po przyjaciołach Ojca, znanych jeźdźcach okresu międzywojennego: Wojciechu Bilińskim i Sewerynie Kuleszy. Zainteresowanie końmi odziedziczył po Ojcu i jego dziadku po kądzieli, który hodował konie dla wojska w swoim majątku w pow. Pińczów.

Edukację jeździecką rozpoczął pod okiem Ojca w wieku 13 lat w nieistniejącej już Stadninie Koni Chyszów koło Tarnowa. Jan Mickunas objął tam posadę trenera w Zakładzie Koni Eksportowych, rezygnując uprzednio pod presją syna z pracy nauczyciela – dyrektora Szkoły Rolniczej. Koronną dyscypliną Wojciecha Mickunasa jest WKKW, ale w swojej kilkunastoletniej przygodzie jeździeckiej startował także w skokach i ujeżdżeniu. Reprezentował barwy klubów LZS Chyszów, LKS Cwał Poznań, LZS Racot, CWKS Stara Miłosna, LKS „Hubertus” Biały Bór, LKS „Lumen” Drzonków. Od 1968 roku Instruktor, a od 1972 Trener Jeździectwa. Trzykrotnie uczestniczył w Igrzyskach Olimpijskich w 1972 roku w Monachium, jako zawodnik, w 1988 roku w Seulu, jako trener – jego drużyna zajęła wtedy zespołowa IV miejsce, w 1992 w Barcelonie, jako członek międzynarodowej grupy ekspertów wspomagających komitet organizacyjny konkurencji WKKW. Start w Igrzyskach Olimpijskich spowodował zainteresowanie psychologią zwierząt, głównie koni, ponieważ koń, którego „awaryjnie” dosiadł zaledwie miesiąc przed Igrzyskami, okazał się koniem chorym psychicznie.

Zainteresowanie dość szybko przerodziło się w pasję i pokierowało dalszymi poczynaniami Wojtka. Zajął się propagowaniem koniarstwa opartego na zrozumieniu koni i szukaniu sposobów porozumiewania się z tymi zwierzętami. Swoje przemyślenia prezentował przez 15 lat na łamach dwutygodnika Konie i Rumaki w rubryce „Trener Radzi”. Jest autorem książki o tym samym tytule. Od kilku lat współpracuje z wydawnictwem Galaktyka przy publikacji wartościowej literatury hipologicznej. Jest znany jako propagator idei jeździectwa naturalnego i wszystkiego, co prowadzi do poprawy sytuacji koni użytkowanych w rozmaity sposób przez ludzi. W różnych działaniach uczy jeźdźców i hodowców, jak porozumiewać się z końmi w sposób dający obu stronom szansę współistnienia we wzajemnym poszanowaniu i przyjaźni.

Artykuły

Lista autorów