Strona Główna > Chów i hodowla > Kopyta

Oderwanie ściany kopyta

ABig ANormal ASmall

dodano: 14.09.2010


500-903ccdb364dd4b164b0b7a1c66d1d6fd-kopyta.jpg

Większość problemów spotykanych w kopytach udomowionych koni jest związana z oddzieleniem ścian kopyta od kości kopytowej. - ból związany z etapem przejścia od kopyt okutych do bosych jest efektem oddzielenia ścian, które pozwala kości kopytowej na obniżenie się i uciskanie tworzywa podeszwy; - ochwat przewlekły to w zasadzie wielkie oderwanie ścian; - zawężone piętki są efektem wydłużonej i oderwanej przedniej ściany; - ból trzeszczkowy jest związany z wydłużoną i oderwaną przednią ścianą, która powoduje lądowanie od palca. Za wyjątkiem ostrego zapalenia tworzywa kopytowego, podczas którego stan zapalny listewek wywołuje rozciągnięcie lub separację linii białej, oderwania są wynikiem działania niewłaściwych sił mechanicznych, które odciągają ścianę kopyta od kości kopytowej.



 Czym jest oderwanie ściany kopyta?

Oderwanie to separacja ściany kopyta od kości kopytowej. Często ściana kopyta u dołu wygina się na zewnątrz na kształt dzwonka. Nawet najmniejsze oderwanie można wyczuć ręką, a zazwyczaj można je dostrzec, oglądając ścianę kopyta gołym okiem lub za pomocą aparatu fotograficznego umieszczonego na poziomie ziemi, i okrążając kopyto, żeby obejrzeć wszystkie części ściany.

Oderwanie wywołane przez ochwat lub długotrwałe przeciążenie mechaniczne (podkowy lub wydłużona przednia ściana) często ma profil prosty, więc trudno je zauważyć. Kąt narastania ściany zmienia się gwałtownie wysoko na ścianie – czasem tak blisko koronki, że nie można określić, w którym miejscu się to dzieje.

Oderwanie wskazuje, że nastąpiło rozciągnięcie lub separacja linii białej, a puszka kopytowa nie jest już połączona z kością kopytową w tym rejonie. Oderwanie i separacja linii białej to to samo. Kiedy spojrzy się na podeszwę rozlanego kopyta, linia biała w miejscu oderwania jest brudna (czyli rozciągnięta) lub tworzy mały rowek (rozerwana) między ścianą kopyta a podeszwą. Inaczej mówiąc, oderwanie jest tam, gdzie linia biała jest brudna lub wgłębiona.

Kiedy linia biała rozerwie się – jak dwie części rzepa – te dwie części nie będą mogły na powrót się połączyć. Nowe połączenie musi zrosnąć w dół od strony koronki (linii włosów), na tej samej zasadzie, na której trzeba czekać, aż zrośnie naderwany paznokieć.

Większość oderwań występuje przy brzegu podstawowym, gdzie kontakt z ziemią zaczyna mechanicznie oddzielać ścianę od kości. Czasem w tylnym kopycie (z przerośniętą przednią ścianą i niskimi piętkami) wykształci się zgrubienie tzw. „byczy nos”, w połowie wysokości przedniej ściany. W tym miejscu linia biała jest rozciągnięta, ponieważ siły mechaniczne działające w kopycie o takim kształcie odrywają jego ścianę od kości.

Ochwat przewlekły to oderwanie tak duże, że kość kopytowa odchodzi (rotuje przy stawie koronowym) w dół przy przedniej ścianie kopyta. Może być on wynikiem zapalenia listewek (ostrego ochwatu) lub mechanicznych sił działających w przerośniętym lub źle struganym kopycie.

Oderwania są bolesne. Ściana kopyta to paznokieć przyczepiony do kości przez to samo mocne, ale delikatne tworzywo, które trzyma paznokcie na palcu – poprzez płytkę paznokcia można zobaczyć prążki własnych listewek. Oderwanie ściany boli mniej więcej tak, jak odrywanie paznokcia. Ostry ochwat (zapalenie listewek linii białej) jest tak bolesny, że koń przyjmuje pozycję ochwatową. Nawet oderwanie pochodzenia mechanicznego wystarczy, by koń stał się wyraźnie nie w formie. Czasem ludzie myślą, że koń jest leniwy, ale po wyprowadzeniu linii białej, by znowu była zwarta, koń nagle odzyskuje formę.

Dzikie konie nieczęsto mają oderwania ściany. Koń, który żyje w „końskim kraju”, przechodząc codziennie 30 km po twardym, suchym podłożu, ściera sobie kopyta do okrągłej krawędzi, która nie ma możliwości się oderwać. W nadzwyczajnych okolicznościach – przy deszczowej pogodzie i obfitości trawy – kopyta dzikich koni przerastają i zaczynają się odrywać. Oderwana ściana łupie się, pęka i odłamuje, zapewniając koniowi brzydko wyglądające, ale działające kopyto do powrotu suchej pogody.

 Oderwania u koni udomowionych

Oderwania są nagminne u koni udomowionych. Mechaniczne pojawiają się, kiedy kopyto jest przerośnięte lub źle zrównoważone. Jeśli koń żyje w wilgotnym klimacie, zmiękczona ściana kopyta odrywa się łatwiej niż ściana kopyta z klimatu suchego. Oprócz tego spotykamy oderwania poochwatowe, również przede wszystkim w rejonach wilgotnych, gdyż trawa jest tam obfita i bogata w cukry, a u wielu koni prędzej czy później rozwija się insulinooporność. (Patrz www.safergrass.org. Trawy pastwiskowe selekcjonuje się na wysoką zawartość cukrów w celu podniesienia wydajności krów mlecznych. Doskonałe wskazówki dotyczące opieki nad końmi insulinoopornymi).